şiir

bana bunu yapmayacaktın
öyle sırtımdan vurmayacaktın beni
gelişin gibi onurlu olmalıydı gidişin
ve öylesine gururlu bitişin

gel gör ki gel görki
kötü oynadın bu oyunu
erken düştü masken yüzünden
demek ki demek ki
sen içimde büyüttüğüm bir dev değil bir hiçtin
görüyorsun işte gittin vede bittin

bana bunu yapmayacaktın
böyle bir hançerle yıkmayacaktın beni
bir ihanetin adresi olmamalıydı ayak izlerin
yoksa yoksa benmi yanlış tanıdım seni
yoksa hep böyle kirlimiydi senin denizlerin

işte ellerimde suç ortağı bir sinema bileti
bir pastane köşesi bir tiyatro gişesi
bu kadar ucuza gitmeyecektin
sigara dumanlarında harcamayacaktın bu aşkı
ve aşk cellatlarına meze yapmayacaktın beni

şimdi şimdi boş bir mezar bulsam
seni böylesine sevdiği için
oraya bırakırdım kalbimi

şarkı:
senin adın yalan olsun
yalanlarla yaşıyorsun
karşılıksız sevdim seni
yanlızlık seni bulsun

şiir:
bana bunu yapmayacaktın
böyle küstürmeyecektin şiirlerimi
kan kırmızısı yağmurlar yağdırmayacaktın gecelerime
kanatlarını kırmayacaktın umutlarımın
beni böyle çıldırtmayacaktın

artık artık adın ihaneti çağrıştırıyor bana
ve tadın bir yılanın en öldürücü zehrini
söyle söyle şimdi hangi yüreğe saplıyorsun
o acımasız hançerini

bilki bilki bundan böyle
yasaklanmış kitaplarım gibisin artık bana
yaklaşmam yasak dokunmam yasak
ve ömrümce sarılmam yasak sana

bana bunu yapmayacaktın
bana bunu yapmayacaktın
bana bunu yapmayacaktın
yapmayacaktın 

Dönülmez yollarımı
Kararsız günlerimi
Şu garip hikayemi
Gözyaşlarım anlatır

Ömrümün zararını
Kaybettiğim yarını
Mutluluk yıllarımı
Gözyaşlarım anlatır

Sana ağlayan kimdi
Seni kim candan sevdi
Ne hale düştüm şimdi
Gözyaşlarım anlatır

Sensizlik neler aldı
Hayallerim nasıldı
Senden bana ne kaldı
Gözyaşlarım anlatır

Karardı gecelerim
Ben neredeyim ben kimim
Seni nasıl beklerim
Gözyaşlarım anlatır
 

 

Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur baslar kulaklarında
Ne çarsaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine
Sevmek neymiş birgün anlarsın
    
Birgün anlarsın aslında herşeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelirde sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın
Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek neymiş birgün anlarsın
    
Birgün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersinde aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek neymiş birgün anlarsın
     
Birgün anlarsın sevilen dudakların
Sevilen gözlerin erişilmezliğini
O hiç beklenmeyen saat geldi mi
Düşer saçların önüne ama bembeyaz
Uzanır gökyüzüne ellerin
Ama çaresiz
Ama yorgun
Ama bitkin
Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın
Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı
Sevmek neymiş birgün anlarsın
     
Birgün anlarsın hayal kurmayı
Beklemeyi
Ümit etmeyi
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın
O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden

BİRGÜN SENi SEVDİGİMİ ANLARSIN...!!!